Ouder en wijzer!

Ouder en wijzer

Wat bijzonder! Nu je 60+ bent kun je terugkijken op de schoonheid van je leven. Je leven dat zich heeft uitgerold als een rode loper met voorspoed en tegenslag, met struikelmomenten en kruispunten. Je bent ouder en wijzer geworden en je kunt tevreden terugkijken. Of kijk je terug in boosheid en verdriet naar een onvolmaakt verleden tijd?

Als je terugkijkt op je leven doe je dat vanuit een psychologisch perspectief. Je ziet de feiten en emoties van je persoonlijke ervaringen die je hebt meegemaakt. Hoe je was als kind, adolescent, volwassene, in je relaties, je gezin, je beroepsopleiding en je professionele levensfase. In jouw leven heb je gegeven wat je kon. Je bent een ‘model’ kind geweest of juist niet, je was een ideale of irritante puber, als volwassene heb je voor je gezin gezorgd met een warm nest of ben je gescheiden omdat het niet meer ging. In je beroep heb je gepassioneerd gewerkt vanuit je kennis en kunde. Het één is goed gegaan, het andere minder, en hier en daar is het in jouw ogen fout gegaan. Dat zijn je psychologische waarnemingen hoe jij als persoon was. Zo kun je de winst en verlies van je leven onder ogen zien. Dat gaat allemaal over jou, je psyche, je denken en voelen.

Psychologisch denken

In je professionele- of gezinsleven had je soms haast en was er sprake van een route of een planning. Daarbij gebruikte je je lineaire denkpatronen en intellect. Je ging van beleid naar een doel, van doel naar resultaat. Daar past het psychologische denken. Vanuit je normen en waarden ging je aan de slag. Je lineaire denken zorgde ervoor dat je alert en waakzaam was. Je ‘wist’ waar je naar toe wilde. Je had ‘duidelijk voor ogen’ waar je heen ging. We gebruiken ons denken om dingen voor elkaar te krijgen. Je lineaire denken is nodig om overzicht te houden en je doelen te bereiken. Het nadeel van deze manier van denken kan zijn dat het een patroon wordt, dat je alertheid voortdurend ‘aanstaat’.

Van lineair naam circulair denken

Sinds ik zelf een jongere oudere ben, merk ik dat er een ander soort denken past. Tijdens een wandeling in de natuur of bij het lezen van een gedicht heb ik weinig aan m’n lineaire denkpatronen, behalve bij het overzien van een aantal woorden of beelden. Ik merk dat poëtische woorden of natuurbeelden m’n psyche beïnvloeden. In plaats van controle ontstaat er ontspanning en vertrouwen in m’n brein en is er plaats voor een ander bewustzijn, dat groter en ruimer is. Ik ga van lineair naar circulair denken.

De omslag, het kompas naar binnen

Nu m’n professionele fase overgaat in m’n pensioenfase, neem ik de tijd om het kompas naar binnen te richten. Tijd om te accepteren wie ik geworden ben. Door filosofisch te kijken -vanuit liefde voor het leven- zie ik een groter geheel. Ik neem de tijd om een gedicht te lezen dat niet over de waarde van de euro gaat, maar over het wonder van m’n bestaan. Ik krab me eens achter de oren over de betekenis van het leven en kijk met dankbaarheid terug, en soms met twijfel.

In de herfst van m’n leven krijg ik te maken met een nieuw perspectief. Vroeg of laat klopt het besef van eindigheid aan m’n deur. Die eindigheid kan beklemmend zijn als ik daar lineair over nadenk. Als ik vanuit een filosofisch of circulair perspectief kijk zie ik een prachtige cyclus van het leven waarin we als mens ontstaan, groeien en weer gaan sterven. We zijn eindig in een oneindige cyclus.

Gapende ruimte

Hoewel we het soms niet meer zien, leven we te midden van een imposante natuur om ons heen. De cyclische seizoenen, het leven op aarde, de dood en het heelal zijn ingenieus met elkaar verbonden. De oude Grieken noemden de grote gapende ruimte, met ontelbare sterren en planeten in de kosmos, Chaos. Met ons circulaire denken kunnen we iets bevatten van onszelf en de ander op deze aarde in de gapende Chaos.

 

 

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Plaats een reactie